El adjetivo maiestus,-a, -um. Iosephus I. Scaliger y Thomas Munckerus

Abresch, F. L. (1752), cf. VVAA, 1752.

Alessio, G. (1967) Hapax legomena ed altre cruces in Petronio, Università degli studi di Napoli, Istituto di glottologia.

Antoninus Liberalis (1676) Antonini Liberalis Transformationum Congeries, interprete Guilielmo Xilandro, Thomas Munckerus recensuit & adjecit. Amstelodami, apud Janssonio-Waesbergios.

Buecheler, F. (1862), cf. Petronius, 1862.

Burmannus, P. (1727) Sylloges epistolarum a viris illustribus scriptarum Tomus V quo Nicolai Heinsii et Virorum Eruditorum in Suecia, Germania, Belgio, Italia, et Gallia Epistolae Mutuae et Nic. Heinsii, ad christianam Augustam Reginam Sueciae. Continentur Indices Quattor in omnes tomos subjiciuntur.

Crowell, E. P. (1895), cf. Petronius, 1895.

Díaz y Díaz, M. C. (1999), cf. Petronius, 1999.

Du Cange (1954) Glossarium Mediae et Infimae Latinitatis, IV. Band. Unveränderter Nachdruck der Ausgabe von 1883-1887, Akademische Druck- U. Verlagsanstalt, Graz-Austria.

Eugen Dobroiu, «Pour una édition du Satiricon», https://biblioteca-digitala.ro/reviste/StudiiClasice/10-revista-studii-clasice-X-1968-165-176.pdf

Ehlers, K. (1983), cf. Petronius 1983.

Encyclopaedia of the Ancient World New Pauly (2006), Antiquity, vol. 8, Leiden-Boston, Brill.

Ernout, A.-Meillet A. (1979) Dictionnaire Étymologique de la Langue Latine (...), Quatrième Edition (...), aumenté d´additions et de corrections nouvelles par Jacques André, Paris, Editions Klincksieck, 1ª ed., 1932.

Forsythe, G. (1994), The Historian L. Calpurnius Piso Frugi and the Roman Annalistic Tradition, Lanham , New York, and London.

Friedlaender, L. (1891), cf. Petronius, 1891.

George, P. A. (1967) «Petroniana», The Classical Quarterly N.S. 17, pp. 130-132.

Glossae Aristaeneteae (1893) Scripsit Hermannus Soergel, Dissertatio inauguralis Erlangensis, Norimbergae. Ex officina Stichi typographi.

Grafton, A. (1990) «Petronius and Neo-Latin Satire: The Reception of the Cena Trimalchionis», Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, vol. 53, pp. 237- 249.

Hadrianides, M. (1669), cf. Petronius, 1669.

Heseltine, M. (1913), cf. Petronius, 1913.

Hesychius (1746) ΗΣΥΧΙΟΥ ΛΕΣΙΚΟΝ, Hesychii Lexicon, cum Notis doctorum virorum integris, el editis antehac, nunc auctis et emendatis, (...) vel ineditis (...), Ex autographis partim recensuit, partim nunc primum edidit, suasque Animadversiones perpetuas adjecit Joannes Alberti (...), cum ejusdem Prolegominis, et Adparatu Hesychiano, Lugduni Batavorum et apud Samuelem Luchtmans, et Filium, Academiae Typographos.

Hyginus (1674) Hygini Quae hodie extant, adcurante Joanne Scheffero Argentoratensi, qui simul adjecit Notas, hic admodum necessarias, cum Indice verborum locutionumque rariorum, & Dissertatione, de vero hujus operis auctore. Accedunt etiam Thomae Munckeri in F. Hamburgi, Fabulas Higini Annotationes. Hamburgi. Ex officina Gothofredi Schultzen. Prostant & Amsterodami, Apud Ioannem Janssonium à Waesberge.

Lewis-Short (1991) A Latin Dictionary, Lewis and Short, Oxford, At the Clarendon Press, 1ª ed. 1879.

Marbach, A. (1931), Wortbildung, Wortwahl und Wortbedeutung als Mittel der Charakterzeichnung bei Petron, Giessen.

Marmorale (1947), cf. Petronius, 1947.

Müller, K. (1961), cf. Petronius, 1961.

Munckerus, Th. (1674) «Thomae Munckeri Notae ac Emendationes in Hygini», Encyclopaedia of the Ancient World New Pauly (2006), Edited by H. Cancik and H. Schneider, Antiquity, volume 8, Leiden-Boston.

Fabulas. Praemissa et de Auctore hujus mythologiae Dissertatio. Hamburgi. Ex officina Gothofredi Schultzen. Prostant & Amsterodami, Apud Ioannem Janssonium à Waesberge.

Munckerus, Th. (1676), cf. Antoninus Liberalis, 1676.

Munckerus, Th. (1681), cf. Mythographi latini, 1681.

Mythographi latini (1681) C. Jul. Hyginus. Fab. Planciades Fulgentius. Lactantius Placidus. Albricus Philosophus. Thomas Munckerus omnes ex libris MSS. partim, partim coniecturis verisimilibus emendavit, et commentariis perpetuis, qui instar bibliothecae historiae fabularis esse possint, instruxit. Praemissa est dissertatio de auctore, stilo, et aetate Mythologiae, quae C. Jul. Hygini Aug. Liber in nombre praefert. Amstelodami, ex officina viduae Joannis à Somerem.

New Pauly (2006), cf. Encyclopaedia of the Ancient World New Pauly.

Niedermann, M. (1939), «Tendances euphoniques en latin», Mélanges de Linguistique offerts a Charles Bally, Genève, Georg, pp. 423-438.

Partridge, E. (2006), Origins. A Short Etymological Dictionary of Modern English, Milton Park, Abington, Oxon, by Routledge .

Petronius (1664a) Petronii Arbitri Fragmentum nuper Tragurii repertum, Patavii, Paulus Frambottus.

Petronius (1664b) ΑΝΕΚΔΟΤΟΝ ex Petronii Arbitri Satirico, Fragmentum praefixo iudicio de Styli ratione ipsius (...), Lutetiae Parisiorum, Typis Edmundi Martini (...).

Petronius (1665) T. Petronii Arbitri fragmentum nuper Tragurii Dalmatiae repertum cum Annotationibus Joannis Schefferi Argentoratensis. Accedit dissertatio ejusdem De fragmenti hujus vero auctore. Upsaliae (...) Excudit Henricus Caurio, S.R.M Acad. Vpsaliensis Bibliop.

Petronius (1666) T. Petronii Arbitri in Dalmatia nuper repertum Fragmentum cum epicrisi et scholiis Th. Reinesii ad (...) Dn. John Bapt. Colbert (...). Accesserunt ex editione Vpsaliensi V.C. Joh. Schefferi, Argentin. Notae, Lipsiae, sumtibus Laur. Sigism. Cörneri Literis Christiani Michaelis.

Petronius (1667) T. Petronii Arbitri Fragmentum Traguriense, Veneti ad Rom. Pontificem Oratoris beneficio redintegratum. Una cum Jo. Caii Tilebomeni Conjecturis, Hadriani Valesii & Jo. Christophori Wagenseilii Dissertationibus Epistolocis; Aliorumque Clarissimorum Virorum Judiciis ad Christophorum Arnoldum super hac re perscriptis. Accedunt V.C. Hoh, Schefferui Dissertatio, de fragmentis hujus vero auctore; & Index necessarius. Noribergae. Sumtibus Michaelis & Joh. Friderici Endterorum.

Petronius (1669) Titi Petronii Arbitri Equitis Romani Satyricon, cum Fragmento nuper Tragurii reperto. Accedunt diversorum Poetarum Lusus in Priapeum, Pervigilium Veneris, Ausonii cento nuptialis, Cupido crucifixus, Epistolae de Cleopatra et alia nonnulla. Omnia Commentariis, de Notis Doctorum Virorum illustrata. Concinnante Michaele Hadrianide, Amstelodami, Typis Ioannis Blaeu.

Petronius (1670) Integrum Titi Petronii Arbitri Fragmentum ex antiquo codice traguriensi, Romae exscriptum cum Apologia Marini Statilii I.V.D., Amstelodami, Typis Ioannis Blaeu.

Petronius (1709) Titi Petronii Arbitri Satyricon quae supersunt Cum integris Doctorum Virorum Commentariis; & Notis Heinsii & Guilielmi Goesii antea ineditis; Quibus additae Dupeyratii & Bourdelotii ac Reinesii notae. Jani Dousae Praecidanea, D. Jos. Ant. Gonsali de Salas Commenta. Variae Dissertationes & Praefationes, quarum Index post praefationem exhibetur. Curante Petro Burmanno. Trajecti ad Rhenum, Apud Guilielmum Vande Water.

Petronius (1742-1743) Titi Petronii Arbitri Satyricon quae supersunt Cum integris Doctorum Virorum Commentariis; & Notis Heinsii & Guilielmi Goesii nunc primis editis. Accedunt Jani Dousa Praecidanea, D. Jos. Ant. Gonsali de Salas Commenta. Variae Dissertationes & Praefationes, quarum Index post praefationem exhibetur. Curante Petro Burmanno. Cujus accedunt curae secundae aeditio altera, 2 vols. Apud Iansonio-Waesbergios.

Petronius (1862) Petronii Arbitri Satirarum Reliquiae, ex recensione Francisci Buelecheri, Berolini, apud Weidmannos.

Petronius (1891) Petronii Cena Trimalchionis. Mit deutscher Übersetzung und erklärenden Anmerkungen von Ludwig Friedlaender (...), Leipzig, Verlag von S. Hirzel.

Petronius (1895) Petronii Cena Trimalchionis with A Brief Introduction and Notes. Revised Edition, ed. E. P. Crowell. Amherst College Latin Department.

Petronius (1913) «Petronius», with an English translation by Michael Heseltine. «Seneca, Apocolocyntosis», with an English translation by W.D. Rouse, London, William Heinemann, New York, The Macmillan CO.

Petronius (1947) Petronii Arbitri Cena Trimalchionis, Testo Critico e Commento a cura di Enzo V. Marmorale, Firenze: “La Nuova Italia”.

Petronius Cena (1954) Schmeck, H., Petronii CenaTrimalchionis, Heidelberg, Carl Winter.

Petronius (1975) Petronius, Cena Trimalchionis, ed. Martin S. Smith, with critical apparatus and commentary. Oxford: Oxford, Clarendon Press.

Petronius (1983) Müller, K, Ehlers W, Petronius, Satyrica: Schelmenszenen, München, Artemis Verlag.

Petronius (1999) Petronio Árbitro. Texto revisado y traducido por Manuel C. Díaz y Díaz, v. I (caps. 1-60), 1ª reimpresión de la 2ª edición, Madrid, CSIC.

Radke, G. (1987), Zur Entwicklung der Gottesvorstellung und der Gottesverehrung in Rom, Darmstadt, Wissenschaftliche Buchgesellschaft.

Rönsch, H. (1881), «Die Lateinischen Adjectiva auf –stus und -utus», Neue Jahrbücher für Philologie und Pädagogik, 429-431.

Scaliger, I. I. (1610) Io. Iusti Scaligeri Iulii Caesaris a Burden filii Opuscula varia antehac non edita, Parisiis, apud Hieronimum Drovart.

Schefferus, J. (1674), cf. Hyginus, 1674.

Schmeck, H. (1954), cf. Petronius, 1954.

Schmeling, G. L. (2011) A Commentary on the Satyrica of Petronius by Gareth Schmeling with the cllaboration of Aldo Setaioli, Oxford.

Smith, M.S. (1975), cf. Petronius, 1975.

Soergel, H. (1893), cf. Glossae Aristaeneteae, 1893.

Stephanus, Robertus (1741), Roberti (...) Thesaurus Linguae Latinae in IV tomos divisus (...). Acceserunt nunc primum Henrici Stephani Rob. F. Annotationes ex codice biblioth. P. Civit. Genev. Nova cura recensuit, digessit (...) Mendisque quamplurimis repurgavit, Suasque passim Animadversiones adjecit Antonius Birrus Philiater Basil., Tomus III, Basileae, Typis & Impensis E. & J.R. Thurnisiorum Frat.

Suess, G. (1927) Petronii imitatio sermonis plebei qua necessitate coniungatur cum grammatica illius aetatis doctrina quaesivit Guilelmus, Dorpati.

Thesaurus linguae Latinae (1966) editus auctoritate et consilio academiarum quinque Germanicarum Berolinensis, Gottingensis, Lipsiensis, Monacensis, Vindobonensis, v. VIII, Lipsiae, In aedibus B.G. Teubneri.

Totius Latinitatis Lexicon opera et studio Aegidii Forcellini (...) et in hac editione novo ordine digestum amplissime auctum atque emendatum (...) cura et studio Doct. Vincentii de-Vit (...), Prati, Typis aldinianis.

Velleius Paterculus (1678) C. Velleii Paterculi quae supersunt. Nicolaus Heinsius, Danielis filius, recensuit et castigationum libellum addidit. Amstelodami, ex officina Elzeviriana.

VVAA (1752) Virorum aliquot eruditorum in Aristaeneti epistolas coniecturae communicatae cum editore novissimo , qui suas notas adiecit. Accedunt Claudii Salmasii et Th. Munckeri Notae in Aristaenetum. Amstelaedami, apud Gerardum de Groot.